renowacja posadzek kamiennych


Specjalizujemy się także w regeneracji łącznie z zabezpieczeniem posadzek kamiennych:
z marmuru, lastryka, trawertynu, piaskowca, granitu oraz konglomeratów.

W dalszej części oferty przedstawiamy technologie stosowane podczas renowacji posadzek marmurowych i granitowych, jak również ceny oraz pozostałe wymogi eksploatacyjne. Zanim przedstawimy konkretne wartości, pokrótce przedstawimy technologię obróbki powyższych posadzek, jest ona uzależniona od wielu czynników, takich jak:

 zużycie posadzki spowodowane intensywną eksploatacją - dzienna "przepustowość" osób,
 stan techniczny posadzki - "licowanie" kafli, ubytki, pęknięcia itp.

 


 



Technologia wykonania prac.

ETAP I
Proces technologiczny rozpoczynamy od oględzin posadzki.

Ubytki w posadzce:

Jeżeli występują jakiekolwiek ubytki w posadzce z postaci np. wyszczerbionych narożników kafli, ubytków wewnątrz kafla (małe dziury lub wyszczerbienia) to na ok. 48 godzin przed przystąpieniem do właściwej obróbki posadzki następuje wypełnienie dziur i uzupełnienie ubytków przeźroczystymi żywicami poliuretanowymi. Czas 48 godzin jest uwarunkowany procesem utwardzenia się żywic. Dopiero po upływie powyższego czasu nadają się one do dalszej obróbki.


Pęknięcia kafli:

W wypadku stwierdzenia popękania kafli ocenia się ich stan techniczny. Jeżeli są to pęknięcia powierzchniowe można je wypełnić i "skleić" żywicami poliuretanowymi. Czasami jednakże uszkodzenia bywają tak duże iż "klejenie" nie naprawi uszkodzenia, dlatego też uszkodzone elementy należy wymienić na nowe.


Jest to jedna z najczęściej spotykanych wad posadzek marmurowych i granitowych, która powstaje na skutek:
 niewłaściwego i wadliwego położenia posadzki - kafle są nie wypoziomowane - wina wykonawcy
 praca posadzki podczas eksploatacji - osiadanie warstw spodnich
Najprostszym sposobem sprawdzenia tego typu usterki jest uruchomienie maszyny szlifującej na posadzce. Jeżeli maszyna wyraźnie "podskakuje" podczas pracy to mamy do czynienia z brakiem licowania kafli.
W tym przypadku I etapem renowacji posadzki będzie jej ścinanie i wyrównanie nożami diamentowymi. Ta czynność zniweluje następujące usterki:
 nie doszlifowania kafli w narożnikach i i na łączeniach ze spoiną,
"falowanie" posadzki - po zakończeniu szlifowania wyraźnie widać iż posadzka jakby pływała - odbijane w lustrze posadzki przedmioty załamują się.

POWYŻSZE ELEMENTY ZNACZNIE WPŁYWAJĄ NA KOSZT RENOWACJI POSADZKI I SĄ MOŻLIWE DO OKREŚLENIA PO OGLĘDZINACH POSADZKI.

ETAP II

Proces technologiczny polega w II etapie na szlifowaniu posadzki tarczami diamentowymi. Gradacja w skali Feta użytych tarcz zależy od zużycia posadzki - stanu jej zarysowania. W zależności od rodzaju zastosowanych tarcz, szlifowanie odbywa się na mokro lub na sucho. Podczas szlifowania posadzki na sucho nie następuje pylenie, gdyż zeszlifowany materiał jest w trakcie wykonywania prac natychmiast odsysany. W zależności od stopnia degradacji posadzki stosowane są kolejne gradacje szlifu. Graniczna, najwyższa wartość to 10 gradacji. Pierwsze gradacje służą do dokładnego "zlicowania" płytek oraz usunięcia zabrudzeń, które wniknęły głęboko w strukturę płytek. Zdarza się, że podczas eksploatacji posadzki następuje wylanie substancji kwaśnych i żrących oraz długotrwałe ich oddziaływanie na posadzkę. To powoduje plamy i przebarwienia posadzki. Dalsze szlifowanie to kolejne usuwanie rys i przywracanie posadzce idealnej gładzi i połysku, poprzez zmianę gradacji tarcz diamentowych.


ETAP III

Ostatnim etapem jest tzw. krystalizacja posadzki. Jest to proces chemiczny polegający na wydobyciu głębi koloru posadzki, jej powierzchniowe utwardzenie i zabezpieczenie oraz nadanie lustrzanego połysku przy jednoczesnym zachowaniu antypoślizgowości.

   


 
   

 


   

CHARAKTERYSTYKA


 

Szlifowanie posadzek kamiennych
marmur, granit, piaskowiec, trawertyn itp

więcej

 
   

 

Szlifowanie posadzek lastrykowych z zabezpieczeniem i utwardzeniem

więcej